‘Xulamê du xwedî’nin prömiyeri yapıldı
Kürtler için sinema belgedir
İşçi Filmleri Festivali Amed’de
‘Uğursuz’luklara karşı bir ezgi Bêyom
Ciwan te çi kir; Albûma Haco qet nehat ecibandin
‘Pêwîstiya sînemaya Kurdan bi konferanseke lezgîn heye’
Mizgîn Tahir
Ciwan Haco “Veger”iya
Hevpeyvîna li gel Koma Rewşen
Li Amedê pirtûkxaneyekî nû
Hûn diçin li fîlmekî temaşe dikin, her kêliya wî we dikişîne nava xwe, di nav rêyên dûvedirêj û fetlokî de we winda dike, li pişt her girî dîmeneke din derdikeve pêşberî we û hûn careke din evîndarê wê dibin… � Rê her dirêj dibe, carinan ji nav çiyan re diçe, carinan dibe deşteke berfireh, di nav wê deştê de hûn bi
Min kovara Esmerê ya hejmara 7’an (Gelawêj 2005) xwend û ez lê hûr bûm. Di vê hejmarê de li ser Şivan Perwer beşeke berfireh heye. Ji aliyê Ferzende Kaya ve, bi Şivan Perwer re hevpeyvînek hatiye amade kirin. (Rp:26- 30). Ev hevpeyvîn bi sernavê “ Kîme Ez? ” hatiye weşandin. Di kovarê de hevpeyvîneke duyemîn a ku ji aliyê Eylul
Destpêk Ji serê salên nodî ye ku, piştî rakirina qedexeya zimanan a li Turkiyê, gellek kes û koman dest bi muzîkê kiriye û ji ber ku ev karê hunera kurdî bi awayekî berdî berdan tê kirin jî, mirov mecbûr dimîne hin tiştinan destnîşan bike. Nivîskarê vê nivîsê ne muzîknas e, dengê wî jî ji yê herkesî xerabtir e, lê belê
Ceribandinên pêşîn yê mûzika modern a Kurdî ji hin derdorên kevneperest ve bi tûndî hat rexne kirin jî pêwistîya vê yekê hêdî hêdî hat têgihîştin.“Divê hilberîna mûzika Kurdî ji rehê xwe qut nebe”.Ev nêrîn raste.Tenê bi vê avahî mayîndeyî tê pêk anîn û rê li ber bêesilkirinê tê girtin.Her wİha asêyîya ku mûzika Tirkî û hin mûzikên milletên din ketine
Çima raya giştî meraqa hevberdana Şivan Perwer û Gulistanê dike? Ji ber çi hinek malperên kurdî nûçeya zeweca komedyenê tirkî Yilmaz Erdogan û Gulçîn Belgînêö mîna nûçeya “flaş” weşandin? Gelo hevberdan an zeweca kesên ku mirov qet di jiyana xwe de merhebayek jî nedaye ji bo civakê çima ew qasî meraq e û gelo bingeheke nûçegihaniya magazîna kurdî heye? Di
Gelek kes bi xêra stranbêj Beyto Can pê hesiyan ku “agir ketiye di dilê wan de.” Dema ev kes bi xêra wî bi “agirê di dilê xwe de” hesiyan, êdî ew bi tefandina agirê di dilê xwe de mijûl bûn û heya kesî ji wan ji agirê di dilê Beyto Can de nema. Ev jibîrkirina Beyto Can bû sedem ku
“Yêrêvan xeber dide, guhdarêd ezîz, bibihên xeberdana me bi zimanê kurmancî…” -ev cumla hê sala 1931-ê cara ewlin bi lutvê Hecîyê Cindî û helala wî -Zeyneva Îvo bi radîoya Ermenistanê belayî çar qulbê dinyayê bû… Zeyneva Îvora zarotîyêda Zano digotin. Ew, Zevo, Perîşan û birê wana –Bondo, zarêd Îvoyê Heso û Şaka Ereb bûn, gundê Êngûkê, qeza Qersêda diman. Wana
Benazir Butto wek ”Xwişka Rohilatê” hatiye nas kirin.[1] Lê belê dayîka wê çawa li vir jî xuya dibe wek ”Keça Kurdan” derbasî dîrokê bûye. Di sala 2005an de hin rojname, kovar û malperên kurdî dîyar kirin ko dayîka serokvezîra berê ya Pakistanê Benazir Butoyê kurd e. Vê nûçeya piçûk herwisa di medyayên zimanên dî de jî cîh girt. Ji bilî van çend
Lîstika Mûrat Batgî ya bi navê “Zimandirêj” kevneşopiyeke henekan li dû xwe hişt. Batgî di “Zimandirêj” de bi performansa xwe ya serkeftî re balê kişand ser pirsgireka ziman û nasnameyê… Motîfa di navenda lîstikê de ji hêlekê ve mirov ji kena zikopişto dikir, ji hêlekê ve jî balê dikişand ser hişmendiya me ya birîndar. Motîfa Kurdên ku dixwazin lîstika Shakespeare
Min di albûma dawî ya Ciwan Haco ”OFF” de, ne tama “Girtiyên Azadiyê” û ne jî tama “Destana Egîdekî”, ne tama “Sî û Sê Gule” ne jî tama “Bilûra Min” stend. Tew gotinên albumê ji min re sar hatin. Erê pareke mezin stranên evînî ne, lê nizanim ji min re gelek rijî û bê hest hatin (ji bilî du-sê stranan). Kel
Facebook